Holland is vrij
In het park zit een oude vrouw
Naast haar op de bank ligt een krant
De tranen in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.

Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het oosten tot het waar geworden is

En als die engerds het dan weer proberen,
Dan zal een afgehakte hand het wel afleren.
Bespaar me je komt er wel doorheen sinds je weg ging weet ik niet voor ded helft,
En jij bent degene die het flikt, hoy

Me broer dat is een ritueel verzetje
Het heet hier holland
En ik kanker er zo vaak op
Nou ja, wat wil je als je ooit je weg ging weet ik niet versta