Me broer dat is een prima vent
Die van de
Duitsers
Maar 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet meer wat ik doe ik leef
Een strijd, twee levens

We staan voor elkaar, niet te breken
Een vlag, twee leeuwen
Met elkaar in de dalles
Roep

Willem, hij kan alles
Want
Willem is niet bang
Je hoeft het maar te vragen

Dan staat-ie al te zagen
Te potteren en te boren
De gaatjes in je zak
Willem, wat heb ik je baken in de duisternis