De grote vraag die blijft altijd
Waar betaalt 'ie nou z'n huur van 't
Land dat zorgt voor iedereen
Geen hond die van een goot weet

Met nasiballen in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven

Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het oosten tot het westen
Ziet men na afloop nog de resten

Van zo'n cultureel festijn
Omdat we toffe jongens zijn
Men zingt een liedje, doet een gebedje
En gooit een gulden in de lucht

De nacht begint
Dan maakt een donderslag, de hemel aan het huilen
En weerlicht is overal, maar mijn koning zal niet rusten tot het waar geworden is
En als je