Gordijnen altijd open zijn
Lunch een broodje kaas is
Het land waar niemand zich laat gaan
Behalve als we winnen

Dan breekt acuut de passie los
Dan blijft geen mens meer binnen
Het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben
Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken

Maar als ze mij zien lopen in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet versta
Ik kom uit
Polen zegt ze

Als ik er naar vraag
Maar
Holland is vrij
Ze denkt aan het dorp de plaats van haar familie op het plein

Dan roepen ze me na
Willempie waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet