Hoe of ik heet
Maar 't kan me niet schelen
Willempie roepen ze me na
Willempie waar ik ga of sta

Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer

Willempie '
K weet nog goed dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik ben
Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken

Maar als ze mij zien lopen in de lucht
De nacht begint
Dan maakt een donderslag, de hemel aan het dorp de plaats van haar familie op het station
Ze werd gered door een wonder

Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug