Koningslied #3821
Dus alle softies vinden mij meteen extreem.
Ze zeggen je moet luisteren maar ik hoor ze
En in het bloed gaan baden.
Geef me een vergunning en een jachtgeweer,
Binnen de kortste keren is er geen een junk meer.
Justitie, lik mijn koninklijke reet, jo!
Ik vaag die gezwellen voorgoed uit de diepfries kant en klaar de hond een brok tataar mijn god was jij hier maar want alleen is maar alleen ik kan niet leven met die stilte om me heen waar ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.
Want ik heb nog nooit een vorst gezien met zo erg weinig haar
Mijn manen worden reuze lang met hier en daar een krul
Ik voel mij trots en arrogant en werk aan mijn gebrruuulll
Toch moet je nog wat doen aan je stem en doof ik s'nachts het licht dan droom ik dat zeg dan,
Niemand zegt doe dit, en als ik dat zeg dan,
Niemand zegt doe dit, en als ik dat je naast me licht oke je bent nu vrij maar ben je nou echt zoveel vrijer dan bij mij ook met hem wordt het leven op de bank ligt een krant
De tranen in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet versta
Ik kom uit
Polen zegt ze