Willempie is een prima vent
Die van de krant
Ergens in
Breda wacht een oude vrouw

Naast haar op de duur een sleur en wijst hij je dan alleen vrienden zeggen me je gelul over mensenrechten,
Want jullie vechten meer voor de rechten van de
Duitsers
Maar 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar af totdat ik koning ben!

Waarschuwing: hoe harder onze samenleving wordt,
Hoe harder de maatregelen moeten worden.
De nu volgende tekst wordt vandaag nog als te extreem beschouwd,
Maar hoelang duurt het nu nog voor de buurman

De grote vraag die blijft altijd
Waar betaalt 'ie nou z'n huur van 't
Land dat zorgt voor iedereen
Geen hond die van een goot weet