Geloof dat niemand weet
Hoe of ik heet
Maar 't kan me niet schelen
Willempie roepen ze hee

Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan de deur en dan sta jij alleen. want alleen is maar alleen soms vertel ik het de mensen thuis,
Verliezen als boete hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,

Ter wille van het oosten tot het waar geworden is
En als die engerds het dan weer proberen,
Dan zal een afgehakte hand het wel afleren.
Bespaar me je gelul over cellentekort,

Het wordt tijd dat ik met een boog uit het ziekenfonds kicken.
Want wij betalen niet voor ded helft,
En jij bent degene die het milieu verpesten,
Moeten met de softie regering,

De troon en de wind en regen
En zal achter je blijven staan
Ik draag een vaandel met jouw naam
Geloof in jou zolang we bestaan