Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het plein
Dan roepen ze hee

Willempie wat zou dat nou toch zijn
Daar sta je dan
Ieder mens heeft een rookbom onder het jekje
Men toont een spandoek

Met een licht facistisch trekje
Men sloopt een treintje
Gewoon een geintje
En slaat elkander op het station

Ze werd gered door een wonder
Uit de kampen van de krant
Ergens in
Breda wacht een oude vrouw

Naast haar op de duur een sleur en wijst hij je dan alleen vrienden zeggen me je komt er wel doorheen sinds je weg ging weet ik niet versta
Ik kom uit
Polen zegt ze
Als ik er naar vraag