Het heet hier holland
En ik kanker er zo vaak in je zak (geen ene munt op zak)
Willem, wat heb ik je baken in de straat of op het station
Ze werd gered door een wonder

Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het plein
Dan roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn

Daar sta je dan alleen vrienden zeggen me je gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik was niet al te vlug
En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik

Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van nuchterheid
Met z'n hacheetje, met z'n wwtje, en z'n prive, z'n ikv z'n domineetje
Al denk ik dikwijls, lik toch m'n reetje

Ik hou van holland aan het huilen
En weerlicht is overal, maar mijn koning zal niet rusten tot het waar geworden is
En als die engerds het dan weer proberen,
Dan zal een afgehakte hand het wel afleren.