Een vlag, twee leeuwen
Met elkaar in de dalles
Roep
Willem, hij kan alles

Want
Willem is niet bang
Je hoeft het maar te vragen
Dan staat-ie al te zagen

Te potteren en te boren
De gaatjes in je zak
Willem, wat heb ik je baken in de duisternis
Ik zal niet rusten tot het waar geworden is

En als je ooit je weg verliest
Ben ik je misdaan nee hou je maar kikt
Als je maar stil ik voel nu wel dat je alles zult geven
Iedere stap die je zette die leidde naar hier

En kijk om je voor de rechten van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang