En van het oosten tot het zuiden
Laat men die klok op zondag luiden
Dat is nu net het verschil
Het word hoog tijd dat ik met jou op weg ben

En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering

Waar ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de straat of op het plein
Dan roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn

Daar sta je dan de deur en dan sta jij alleen. want alleen is maar alleen ik kan niet leven met die stilte om me heen waar ik sta of waar ik ben
Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de zon en de macht en we zetten d'r een beer in.
Geachte landgenoten, vanaf vandaag staat jullie nieuwe

Koning, koning willem, aan het zeetje...
In het park zit een oude man
Misschien laten ze hem dit keer gaan
Het verleden neemt geen keer