Om minder lustobject te zijn
Men heeft een rookbom onder het jekje
Men toont een spandoek
Met een licht facistisch trekje

Men sloopt een treintje
Gewoon een geintje
En slaat elkander op het station
Ze werd gered door een wonder

Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de kampen van de zweep het klappen kent

Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang

En dan klinkt het keer op keer
Morgen begint het lieve leven weer
Willempie hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.