Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het strand
Beschuit bij het ontbijt
Het land vol groepen van protest

Geen chef die echt de baas is
Gordijnen altijd open zijn
Lunch een broodje kaas is
Het land vol van verdraagzaamheid

Alleen niet voor ded helft,
En jij bent degene die het flikt, hoy
Me broer dat is een prima vent
Die van de krant

Ergens in
Breda wacht een oude vrouw
Naast haar op de bank ligt een krant
De tranen in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar af totdat ik koning ben