Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon

Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het plein
Dan roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn

Daar sta je dan
Je zag dit moment al zo vaak op
Nou ja, wat wil je als je
Ergens iets om geeft

Want waar je gek op bent
Kastijd je
En wat je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand

Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n allen op het plein
Dan roepen ze hee
Willempie wat zou dat nou toch zijn