In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet versta
Ik kom uit

Polen zegt ze
Als ik een sterke koning ben hoef ik van jou geen zedenpreek
Als dat nog monarchie ook heet dan stap ik heden op
Pak m'n biezen weg in afrika geef een ander maar die job

Aah dat joch is de brutaalste die ik ken
Wacht maar af totdat ik koning ben!
Wacht maar tot je in de straat of in de zon en de regen en de wind
Zal ik met jou op weg ben

En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de zon en de regen
Zij aan zij, borst vooruit
Trots als een leeuw
Tot het jou aan niets ontbreekt

Hou je veilig zo lang als ik leef niet meer s'nachts elke morgen naar kantoor om kwart voor acht s'avonds eten uit de metro.
Voor de feministen nu een nieuwsbericht:
Vanaf nu hebben alleen nog jullie maar dienstplicht.
En in het kader van gezond verstand