Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de nacht
Ik wijs je de haven in de nacht
Ik wijs je de haven in de straat of op het station

Ze werd gered door een wonder
Uit de kampen van de
Duitsers
Maar 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar af totdat ik koning ben

Of je nu naar links kijkt, aah, of een stap naar rechts gaat, nee
Zie dat de koning altijd bovenaan staat, nog niet,
Doe je best en zing nu met ons mee, ooh yeahea
Gewoon de mooiste met een klok

En glas in lood
En van het redden van brandwond-patienten.
Hoge heren die het onderspit delft
Het lijkt misschien simpel, of erg zwart-wit,