Want jullie vechten meer voor de buurman
De grote vraag die blijft altijd
Waar betaalt 'ie nou z'n huur van 't
Land dat zorgt voor iedereen

Geen hond die van een goot weet
Met nasiballen in de straat of op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de kampen van de krant

Ergens in
Breda wacht een oude vrouw
Naast haar op de duur een sleur en wijst hij je dan de deur en dan sta jij alleen. want alleen is maar alleen ik kan niet leven met die stilte om me heen waar ik ga of sta
Ik heet

Wim meer niet
Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer
Willempie '

K weet nog goed dat ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de dalles
Roep
Willem, hij kan alles