Koningslied #3297
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde
Die schrijf je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n allen op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het bekje
Het heet hier holland
En ik kanker er zo vaak op
Nou ja, wat wil je als je ooit je weg ging weet ik niet meer s'nachts elke morgen naar kantoor om kwart voor acht s'avonds eten uit de diepfries kant en klaar de hond een brok tataar mijn god was jij hier maar want alleen is maar alleen ik kan niet leven met die stilte om me heen waar ik ben op straat of op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug