Willem, je moet luisteren maar ik hoor ze
En in deze maatschappij is geen sprake van
Dat is voor sommige het sein
Een uurtje christelijk te zijn

Men zingt een liedje, doet een gebedje
En gooit een gulden in de nacht
Ik wijs je de haven in de straat of op het station
Ze werd gered door een wonder

Uit de kampen van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang

Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan klinkt het keer op keer
Morgen begint het lieve leven weer
Willempie '

K weet nog goed dat ik geboren ben, 't is jaren terug
Dat was een hele toestand, want ik was niet al te zagen
Te potteren en te boren
De gaatjes in je dromen