Koningslied #3205
De tranen in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet voor de buurman
De grote vraag die blijft altijd
Waar betaalt 'ie nou z'n huur van 't
Land dat zorgt voor iedereen
Geen hond die van een goot weet
Met nasiballen in de tram k' hoor overal je stem en doof ik s'nachts het licht dan droom ik dat zeg dan,
Niemand zegt doe dit, en als ik leef
Een strijd, twee levens
We staan voor elkaar, niet te breken
Een vlag, twee leeuwen
Met elkaar in de kosters
Nieuwe petje
Men krijgt de zegen, kan er weer tegen
Het is een raar geval 'k
Geloof dat niemand weet
Hoe of ik heet
Maar 't kan me niet schelen