Me broer dat is een prima vent
Die van de krant
Ergens in
Breda wacht een oude man

Misschien laten ze hem dit keer gaan
Het verleden neemt geen keer
Er bestaat geen vergiffenis voor
Wat hij heeft gedaan

Als hij 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken

Wacht maar tot je in hun waarde 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde
Die schrijf je niet bevalt bestrijd je

Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n allen op het bekje
Het heet hier holland