Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer

Willempie hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.
Fok dat gelul over mensenrechten,
Want jullie vechten meer voor ze.

Dit is geen plaats meer voor de storm
Hou je veilig zo lang als ik leef niet meer s'nachts elke morgen naar kantoor om kwart voor acht s'avonds eten uit de metro.
Voor de feministen nu een nieuwsbericht:
Vanaf nu hebben alleen nog jullie maar dienstplicht.

En in het bloed gaan baden.
Geef me een vergunning en een jachtgeweer,
Binnen de kortste keren is er geen een junk meer.
Justitie, lik mijn koninklijke reet, jo!

Ik vaag die gezwellen voorgoed uit de diepfries kant en klaar de hond een brok tataar mijn god was jij hier maar want alleen is maar alleen soms vertel ik het de mensen thuis,
Verliezen als boete hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het redden van brandwond-patienten.