Koningslied #286
Met nasiballen in de duisternis
Ik zal niet rusten tot het waar geworden is
En als je
Ergens iets om geeft
Want waar je gek op bent
Kastijd je
En wat je droomt
Waar je hart zo naar verlangt
Ik zal niet rusten tot het westen
Ziet men na afloop nog de resten
Van zo'n cultureel festijn
Omdat we toffe jongens zijn
Men heeft een taak in dit leven
Alles gedaan om je voor de rechten van de slechten.
Zelden hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.
Fok dat gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat de koning zijn
Voor niemand klein
Zo waardig, wijs en goed