Beschuit bij het ontbijt
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor ded helft,
En jij bent degene die het flikt, hoy

Zit er iemand in de straat of op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de kampen van de
Duitsers

Maar 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet versta

Ik kom uit
Polen zegt ze
Als ik een sterke koning ben hoef ik van jou geen zedenpreek
Als dat nog monarchie ook heet dan stap ik heden op

Pak m'n biezen weg in afrika geef een ander maar die job
Aah dat joch is de brutaalste die ik niet meer k ben moe maar wat doet het er nog toe ik slaap haast niet meer s'nachts elke morgen naar kantoor om kwart voor acht s'avonds eten uit de diepfries kant en klaar de hond een brok tataar mijn god was jij hier maar want alleen is maar alleen ik kan niet leven met die stilte om me heen waar ik ben
Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de tram k' hoor overal je stem