Een bek vol gouwe tanden
Geen stuiver in je dromen
En daar is
Willem met de blote handen

En hou het water bij jou vandaan
Laat me weten wat je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland

Met z'n allen op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het station

Ze werd gered door een wonder
Uit de kampen van de krant
Ergens in
Breda wacht een oude man

Misschien laten ze hem dit keer gaan
Het verleden neemt geen keer
Er bestaat geen vergiffenis voor
Wat hij heeft gedaan