Uit de kampen van de krant
Ergens in
Breda wacht een oude man
Misschien laten ze hem dit keer gaan

Het verleden neemt geen keer
Er bestaat geen vergiffenis voor
Wat hij heeft gedaan
Als hij 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet versta
Ik kom uit

Polen zegt ze
Als ik koning ben
Of je nu naar links kijkt, aah, of een stap naar rechts gaat, nee
Zie dat de doodstraf weer gewoon wordt.

En vind je dit allemaal shockerende shit,
Wacht maar tot je in hun waarde 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde