Al denk ik dikwijls, lik toch m'n reetje
Ik hou van holland aan het dorp de plaats van haar familie op het station
Ze werd gered door een wonder
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug

Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de kampen van de slechten.
Zelden hoor je iemand over alle slachtoffers,

En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.
Fok dat gelul over mensenrechten,
Want jullie vechten meer voor ze.
Dit is geen tijd voor woorden maar daden,

Dus een aantal mensen zullen in het bloed gaan baden.
Geef me een vergunning en een jachtgeweer,
Binnen de kortste keren is er geen een junk meer.
Justitie, lik mijn koninklijke reet, jo!

Ik vaag die gezwellen voorgoed uit de metro.
Voor de feministen nu een nieuwsbericht:
Vanaf nu hebben alleen nog jullie maar dienstplicht.
En in het bloed gaan baden.