Maar
Holland is vrij
In het park zit een oude vrouw
Naast haar op de bank ligt een krant

De tranen in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken

Wacht maar tot je in hun waarde
Het land vol groepen van protest
Geen chef die echt de baas is
Gordijnen altijd open zijn

Lunch een broodje kaas is
Het land van nuchterheid
Met z'n allen op het station
Ze werd gered door een wonder

Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het bekje
Het heet hier holland
En ik kanker er zo vaak op