Koningslied #220
Wacht maar tot je in hun waarde
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huis.
Met de hele bevolking zo denkt?
Er moet nog heel wat gebeuren voor ik rustig slaap,
En daarom zeg ik alle dingen recht voor z'n raap.
Dus aan de lijn
Om minder lustobject te zijn
Men zingt een liedje, doet een gebedje
En gooit een gulden in de duisternis
Ik zal strijden als een pauw, dit is ons geluid
En hoe klein we ook zijn
Onze daden zijn groot
Gaan niet onderuit
Voor jou, mijn kind
Voor m’n pa, voor m’n ma
Loop voor jou door de wind