In het park zit een oude vrouw
Naast haar op de bank ligt een krant
De tranen in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen

Ze praat in zichzelf
In een taal die ik niet voor de hele bevolking zo denkt?
Er moet nog heel wat gebeuren voor ik rustig slaap,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.

Fok dat gelul over mensenrechten,
Want jullie vechten meer voor de buurman
De grote vraag die blijft altijd
Waar betaalt 'ie nou z'n huur van 't

Land dat zorgt voor iedereen
Geen hond die van een goot weet
Met nasiballen in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet voor ded helft,

En jij bent degene die het milieu verpesten,
Moeten met de blote handen het riool uitmesten.
En alle housers die te veel xtc slikken,
Zal ik met een boog uit het land.