Koningslied #1950
Geen hond die van een goot weet
Met nasiballen in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering
Waar ik met jou een hartig woordje spreek aaah
Als ik een sterke koning ben hoef ik van jou geen zedenpreek
Als dat nog monarchie ook heet dan stap ik heden op
Pak m'n biezen weg in afrika geef een ander maar die job
Aah dat joch is de brutaalste die ik niet voor de rechten van de
Duitsers
Maar 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar af totdat ik koning ben!
Waarschuwing: hoe harder onze samenleving wordt,
Hoe harder de maatregelen moeten worden.
De nu volgende tekst wordt vandaag nog als te extreem beschouwd,
Maar hoelang duurt het nu nog voor de storm