Daar sta je dan
Je zag dit moment al zo vaak in je dromen
En daar is geen sprake van
Dat is nu net het verschil

Het word hoog tijd dat ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men

Land vol herinnering
Waar ik met een klok
En glas in lood
En van het oosten tot het westen

Ziet men na afloop nog de resten
Van zo'n cultureel festijn
Omdat we toffe jongens zijn
Men zingt een liedje, doet een gebedje

En gooit een gulden in de kosters
Nieuwe petje
Men krijgt de zegen, kan er weer tegen
Het is een ritueel verzetje