Die moeten niet 't keurslijf in
Die laat je in hun waarde 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde

Die schrijf je niet de wetten voor
Die laat je in hun waarde
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor de buurman

De grote vraag die blijft altijd
Waar betaalt 'ie nou z'n huur van 't
Land dat zorgt voor iedereen
Geen hond die van een goot weet

Met nasiballen in de muur
En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering

Waar ik met jou op weg ben
En uit een zonnestraal, de zomerwind en je voelt de koelte in de duisternis
Ik zal niet schuilen
Hij zal de koning altijd bovenaan staat, nog niet,