Die moeten niet 't keurslijf in
Die laat je in hun waarde
Het land van nuchterheid
Met z'n allen op het strand

Beschuit bij het ontbijt
Het land vol groepen van protest
Geen chef die echt de baas is
Gordijnen altijd open zijn

Lunch een broodje kaas is
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor de hele bevolking zo denkt?
Er moet nog heel wat gebeuren voor ik rustig slaap,

En daarom zeg ik alle dingen recht voor z'n raap.
Dus aan de kant met de blote handen het riool uitmesten.
En alle inbrekers bij de mensen thuis,
Verliezen als boete hun eigen huid afgeven.

Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het noorden tot het westen
Ziet men na afloop nog de resten
Van zo'n cultureel festijn