Duitsers
Maar 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe
In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf

In een taal die ik ken
Wacht maar tot je in hun waarde 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde

Die moeten niet 't keurslijf in
Die laat je in hun waarde 15
Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde

Die schrijf je niet bevalt bestrijd je
Maar ook al schreeuw ik moord en brand
Het blijft het fijnste pokkeland
Met z'n hacheetje, met z'n wwtje, en z'n prive, z'n ikv z'n domineetje

Al denk ik dikwijls, lik toch m'n reetje
Ik hou van holland aan het huilen
En weerlicht is overal, maar mijn koning zal niet rusten tot het waar geworden is
En als je