Die moeten niet 't keurslijf in
Die laat je in hun waarde
Het land waar niemand zich laat gaan
Behalve als we winnen

Dan breekt acuut de passie los
Dan blijft geen mens meer binnen
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor zulke mafkezen,

Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,

Ter wille van het oosten tot het waar geworden is
En als je ooit je weg verliest
Ben ik je baken in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet versta

Ik kom uit
Polen zegt ze
Als ik er naar vraag
Maar