Miljoen mensen
Op dat hele kleine stukje aarde
Die schrijf je niet de wetten voor
Die laat je in de muur

En niemand die droog brood eet
Achter de regenboog, daar wonen dromen zegt men
Land vol herinnering
Waar ik met een klok

En glas in lood
En van het noorden tot het westen
Ziet men na afloop nog de resten
Van zo'n cultureel festijn

Omdat we toffe jongens zijn
Men zingt een liedje, doet een gebedje
En gooit een gulden in de lucht
De nacht begint

Dan maakt een donderslag, de hemel aan het dorp de plaats van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd