Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar familie op het strand

Beschuit bij het ontbijt
Het land vol groepen van protest
Geen chef die echt de baas is
Gordijnen altijd open zijn

Lunch een broodje kaas is
Het land vol groepen van protest
Geen chef die echt de baas is
Gordijnen altijd open zijn

Lunch een broodje kaas is
Het land waar niemand zich laat gaan
Behalve als we winnen
Dan breekt acuut de passie los

Dan blijft geen mens meer binnen
Het land vol van verdraagzaamheid
Alleen niet voor de buurman
De grote vraag die blijft altijd