Zelden hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom maak ik simpelweg de straffen wat roffer.
Fok dat gelul over mensenrechten,
Want jullie vechten meer voor de rechten van de krant

Ergens in
Breda wacht een oude vrouw
Naast haar op de bank ligt een krant
De tranen in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar af totdat ik koning ben hoef ik van jou geen zedenpreek

Als dat nog monarchie ook heet dan stap ik heden op
Pak m'n biezen weg in afrika geef een ander maar die job
Aah dat joch is de brutaalste die ik niet versta
Ik kom uit

Polen zegt ze
Als ik een sterke koning ben
Of je nu naar links kijkt, aah, of een stap naar rechts gaat, nee
Zie dat de doodstraf weer gewoon wordt.