Koning, koning willem, aan het zeetje...
In het park zit een oude vrouw
Naast haar op de bank ligt een krant
De tranen in haar dromen

Ziet ze weer die
Duivel
Maar daar kan
Holland niets aan doen

Holland is vrij
Ze denkt aan het zeetje...
In het park zit een oude man
Misschien laten ze hem dit keer gaan

Het verleden neemt geen keer
Er bestaat geen vergiffenis voor
Wat hij heeft gedaan
Als hij 's nachts in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen
Ze praat in zichzelf
In een taal die ik ken
Wacht maar af totdat ik koning ben!