Geen chef die echt de baas is
Gordijnen altijd open zijn
Lunch een broodje kaas is
Het land vol van verdraagzaamheid

Alleen niet voor zulke mafkezen,
Om later hun zieke slappe lichaam te genezen.
Alle snobistische bontjasteven
Moeten voor straf hun eigen huid afgeven.

Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het noorden tot het waar geworden is
En als je
Ergens iets om geeft

Want waar je gek op bent
Kastijd je
En wat je niet de wetten voor
Die laat je in de elektrische stoel zit.

Want maatregelen neem ik niet versta
Ik kom uit
Polen zegt ze
Als ik koning ben!