Van zo'n cultureel festijn
Omdat we toffe jongens zijn
Men zingt een liedje, doet een gebedje
En gooit een gulden in de zon en de nederlandse taal.

Dank voor de rechten van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed
Daar ligt-ie starend naar 't behang

Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen
Ik kan niet leven met die stilte om me heen

Waar ik ga of waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet
Maar wie me ziet

Roept toch steeds weer
Willempie hoor je overal
Willempie is een ritueel verzetje
Het heet hier holland