Dus alle softies vinden mij meteen extreem.
Ze zeggen je moet luisteren maar ik hoor ze
En in deze maatschappij is geen plaats meer voor ze.
Dit is geen plaats meer voor de buurman

De grote vraag die blijft altijd
Waar betaalt 'ie nou z'n huur van 't
Land dat zorgt voor iedereen
Geen hond die van een goot weet

Met nasiballen in de dalles
Roep
Willem, hij kan alles
Want

Willem is niet bang
Je hoeft het maar te vragen
Dan staat-ie al te vlug
En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik

Hij dacht eerst aan een ongeluk, maar 't ongeluk was ik
In heel het land van stad tot stad weet ieder wie ik ben
Hoewel ik zelf van al die mensen bijna niemand ken
Maar als ze mij zien lopen in de nacht