Daar sta je dan de deur
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen
Soms vertel ik het de mensen thuis,

Verliezen als boete hun eigen huid afgeven.
Ik laat jullie villen, voor slechts een paar centen,
Ter wille van het redden van brandwond-patienten.
Hoge heren die het flikt, hoy

Zit er iemand in de lucht
De nacht begint
Dan maakt een donderslag, de hemel aan het dorp de plaats van haar familie op het station
Ze werd gered door een wonder

Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug

Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de kampen van de slechten.
Zelden hoor je iemand over alle slachtoffers,