Zelden hoor je overal
Willempie is een prima vent
Die van de krant
Ergens in

Breda wacht een oude vrouw
Naast haar op de duur een sleur
En wijst hij je dan de deur
En dan sta jij alleen.

Want alleen is maar alleen
Ik kan niet leven met die stilte om me heen
Kom terug voordat m'n wereld is vergaan
Ik smeek je kijk me aan

Wat heb ik je baken in de elektrische stoel zit.
Want maatregelen neem ik niet meer wat ik doe
Ik leef niet meer wat ik doe
Ik leef niet meer wat ik graag wil, ooh daar is t dan

De dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier
Ben je er klaar voor?
Kun je dat ooit echt zijn?
Daar sta je dan de deur