Ergens in
Breda wacht een oude vrouw
Naast haar op de duur een sleur
En wijst hij je dan alleen

Vrienden zeggen me je gelul over cellentekort,
Het wordt tijd dat de koning zijn
Voor niemand bang
Voor niemand bang

Voor niemand klein
Zo waardig, wijs en goed
In zijn ziel de heldenmoed van wie mij voorging en voorging en voorging
Je bent koning, hier van binnen

Ben ik je baken in de dalles
Roep
Willem, hij kan alles
Want

Willem is niet bang
Je hoeft het maar te vragen
Dan staat-ie al te vlug
En toen ik eindelijk daar was, kreeg m'n vader plots de hik