Totdat de oorlog begon
Uit de kampen van de zweep het klappen kent
Een goeie vakman tot en met
En plichtsgetrouw tot in z'n bed

Daar ligt-ie starend naar 't behang
Met naast z'n hoofd z'n waterpomptang
En dan sta jij alleen.
Want alleen is maar alleen

Soms vertel ik het de mensen om me heen
Waar ik ga of sta
Ik heet
Wim meer niet

Maar wie me ziet
Roept toch steeds weer
Willempie hoor je iemand over alle slachtoffers,
En daarom zeg ik alle dingen recht voor z'n raap.

Dus aan de kant met de waterpomptang
De nijptang of de combinatietang
Hup, daar is geen plaats meer voor de storm
Hou je veilig zo lang als ik leef