Uit de trein naar het einde kwam niemand terug
Ze nam afscheid van haar jeugd
Totdat de oorlog begon
Uit de trein naar het einde kwam niemand terug

Ze nam afscheid van haar familie op het plein
Dan roepen ze me na
Willempie waar ik sta of waar ik sta of waar ik ben een roffe alexander,
Die alles nu verandert voor elke nederlander.

Want ik heb een antwoord op elk probleem
Dus alle softies vinden mij meteen extreem.
Ze zeggen je moet luisteren maar ik hoor ze
En in het bloed gaan baden.

Geef me een vergunning en een jachtgeweer,
Binnen de kortste keren is er geen een junk meer.
Justitie, lik mijn koninklijke reet, jo!
Ik vaag die gezwellen voorgoed uit de metro.

Voor de feministen nu een nieuwsbericht:
Vanaf nu hebben alleen nog jullie maar dienstplicht.
En in deze maatschappij is geen tijd voor woorden maar daden,
Dus een aantal mensen zullen in het kader van gezond verstand