De nacht begint
Dan maakt een donderslag, de hemel aan het dorp de plaats van haar familie op het plein
Dan roepen ze me na
Willempie waar ik ga of waar ik sta of waar ik ga of waar ik ben een roffe alexander,

Die alles nu verandert voor elke nederlander.
Want ik heb nog nooit een vorst gezien met zo erg weinig haar
Mijn manen worden reuze lang met hier en daar een krul
Ik voel mij trots en arrogant en werk aan mijn gebrruuulll

Toch moet je verder lopen
Of ben je weer bezopen
En heb je geen idee, neeheeaa
Willem, wat wou je nou beginnen

Ik zou maar wat verzinnen
Ouwe zak tabak
Yeah, stap maar in je oren
Als je maar stil

Ik voel nu wel dat je alles zult geven
Iedere stap die je zette die leidde naar hier
En kijk om je heen
Wij lopen met je mee